در لحظه ی اول که د مارلی کالان را حس می کنید، ادویه جات معطر، پرتقال خونی و فلفل تلفیق خاصی را رقم می زنند. قلب کالان مملو از اسطوخودوس (لوندر) و شکوفه های پرتقال است. این تندی و شیرینی تضاد جسورانه ایست. عنصری که آرامشش بیشتر از لوندر باشد، فکر نمی کنم در طبیعت یافت شود. کمی بعد و در ادامه عناصر دیگری شما را نوازش می کنند. ترکیب دانه تونکا، روایح چوبی، خزه درخت بلوط، چوب صندل سفید و کهربا، آیا می تواند ترکیب دل نشینی نشود؟